Krótki film o pracy Anny Halprin.
Anna ma teraz ponad 90 lat i dalej tańczy, dalej uczy. Całe jej życie było związane z tańcem bliskim życiu.
- Odchyl głowę do tyłu, unieś mostek do góry, tak by nie był oddzielony od tułowia. To działa, ale jesteśmy wszyscy trochę usztywnieni w tym obszarze ciała.
Mam 90 lat, wciąż uczę i kocham to, ponieważ to nieustannie wzbudza moją ciekawość: ah, coś nowego! Nie wiedziałam, że można to tak zrobić; oh, to piękne! Oh, a to jest interesujące, rodzi nowe pytania.
Nadana mi etykietka: „pionierki tańca postmodernistycznego” mija się trochę z prawdą. Chciałam zająć się czymś bardziej podstawowym, humanistycznym i zrobiłam to wykorzystując zwykły ruch.
Kiedy tańczysz Twoje ciało staje się instrumentem. W Twoim ciele jest wtedy wszystko to czym jesteś.
- Mam na imię Nick i ja chcę żyć.
- Chcę żyć!
Pracowałam z mężczyznami z AIDS i ludźmi chorującymi na raka. Czuję, że ludzie cierpiący na choroby zagrażające życiu, są mi bardzo bliscy, ponieważ ja też musiałam stawić czoło takiej chorobie. Czuję się bardzo bliska ludziom, którzy się starzeją, bo ja również się starzeję. Myślę, że mając te osobiste doświadczenia mogę wnieść trochę prawdy w metodę, która jest rozwijana.
Naprawdę myślę, że zdrowa społeczność, to taka która potrafi znaleźć sposób, by razem tworzyć. W Marin Country powstał taniec, który ewoluował właśnie w tym miejscu- Planetary Dance. W tym roku ten taniec odbył się także w 46 innych miejscach na Ziemi.
To ekscytujące, że taniec może mieć tak duży wpływ na ludzkie życie. To odkrycie jest moim najważniejszym dziedzictwem, które mam do przekazania w wieku 90ciu lat. I bardzo dobrze się z tym czuję.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz